Dat werd hem dus niet... maar wat dan? "Laten we naar Akihabara gaan en naar een denshi jisho zoeken," stelde Renee voor. Akihabara... hmmm... de electronica en gadgetwijk van Tokyo die ik al heel vaak op tv had gezien... Het was van tevoren dan ook meer de bekendheid die me trok dan alle waarschijnlijke lampjes, schermpjes, kabeltjes en snoertjes. Natuurlijk was een denshi jisho in Japan kopen ook wel belangrijk, omdat we dit electronische woordenboekje in het tweede en zeker in het derde jaar van onze studie hard nodig hebben en deze op internet heel duur zijn. Je kunt ze dus het beste in Japan kopen! En dat bleek al bij de eerste winkel waar we aankwamen, waar we al iets interessants vonden. Hij had alle functies die we nodig hebben en was afgeprijst. Het was meer het idee dat het pas de eerste winkel was waar we ze tegenkwamen, dat we besloten om het nog maar even niet te doen en verder te kijken.
En zo liepen we dus verder door de brede straten, met superhoge gebouwen. Overal kleuren, gekke geluiden, hyperactieve muziekjes en hoge meisjesstemmetjes. Voor de vele gamewinkels stonden grote groepen gamefreaks in ongelofelijk lange rijen te wachten op de release van hun geliefde spel, steeds kwamen we weer meisjes tegen met ietwat gemaakte hoge schreeuwstemmetjes die in een maidkostuum foldertjes stonden uit te delen en vaak genoeg raakten we bijna in botsing met grote, met mangamerchandise beladen tassen van de vele mangafans die er rondliepen. We keken onze ogen uit!
| Grote gebouwen vol met kleuren en toestanden! |
| In de rij staan voor je favoriete game? |
| Heel veel manga! |
| Mijn vereeuwiging op deze muur is het blauwe poppetje. |
| Mijn lunch! :P Hadden we dat in Nederland maar ook... |
Uiteindelijk kwamen we dan toch in een grote boekenwinkel met voordelige manga. Maar onze zoektocht werd gedwarsboomd door de overdadig aanwezige gangpadlezers! In de smalle gangpaden stonden rijen met mensen die hun favoriete series uitgebreid aan het lezen waren, waardoor we er soms moeilijk door konden... Na een hele dans om iedereen heen gemaakt te hebben, kwamen we toch behoorlijk wat leuke manga tegen! En zo goedkoop! "Voor de prijs hoef je het niet te laten, het is meer de kofferruimte," zei Kirsten nog. I agree! Daarom heb ik het niet te gek gemaakt... maar wel weer leuk oefenleesvoer in het Japans!
Na onze wandeltocht door Akihabara en onze lekkere sushi/onigirilunch uit de supermarkt, besloten we toch even terug te gaan naar de winkel met de denshi jisho. Daar bleek dat het model dat we op het oog hadden nog meer was afgeprijsd dan eerst! Hadden ze het soms speciaal voor ons gedaan..? Het is een mysterie, maar we waren zo blij en enthousiast! We besloten hem meteen te kopen, hij was perfect en vergeleken met de online winkelprijs zo goedkoop! En toen waren we voldaan...
Die avond gingen we eten bij een lekker restaurantje met aardige bediening en een open keuken. Er was helaas niet zoveel keuze voor mij als vegetarier... maar wat ik kreeg was lekker! Het was een kom noedels in soep met lekker veel groenten! En ik kreeg van Kirsten haar bakje zijdetofu met gember en bosuitjes, wat lekker fris en zacht was als afwisseling op mijn zoute noedelsoep.
Leuke dag, lekker eten, lekker slapen... tenminste... die nacht werd ik wakker. Ik schrok, want het voelde alsof er iemand onder m`n bed zat die steeds aan de onderkant aan het tikken was. Ik dacht dat ik in de war was, maar er bleef een geschrokken gevoel in me achter totdat ik in slaap viel. De volgende dag hoorde ik dat er die nacht rond precies die tijd dat ik wakker lag een lichte aardbeving in Tokyo had plaatsgevonden...
Wel makkelijk dat al die Japanners de manga gewoon in de winkel lezen; zouden ze in NL niet blij mee zijn! En als het maar bij die ene heel lichte aardbeving blijft, vind ik het best...lijkt me wel een rare ervaring wanneer je denkt dat er iets/iemand onder je bed zit (scary...!)
BeantwoordenVerwijderen