Kleurrijk eten en Jeugdsentimenten...

Vandaag poging 2 om naar de Tsukuji Central Fish Market te gaan! Eerst nog even rijstcrackers kopen voor mijn Japanse zoutjes liefhebbende broer en vader en dan met de trein naar Tsukuji! En deze keer was hij wel open!
Hier heb ik het mooiste, lekkerste en vreemdste eten gezien. Lopend langs de vele winkels en kraampjes wisselden onbekende kruiden, vissoorten, gedroogde vissoorten, schelpdieren, zeewier, groenten en noedels elkaar af. Vele kleuren, geuren en vormen, allemaal buiten mooi uitgestald en soms zelfs met de mogelijkheid om te proeven! Aangezien ik erg van lekker eten en nieuwe dingen proeven hou, was dit voor mij erg interessant! Zodra ik weer een schaaltje zag liggen met iets onbekends, interessants erop, stonden mijn zintuigen weer op scherp... wat ik uiteindelijk geproefd heb? Als eerst wat gefrituurde zeevruchten (onduidelijk wat het precies was, maar lekker), daarna wat tsukemono (gepekelde groenten) en tot slot een anpan. Dit laatste zijn witte broodjes met zoete bonenpasta erin, maar deze inmiddels 100 jaar oude bakker (!) had anpan met veel meer erin dan dat! Zo at ik er één met bonenpasta, appel en honing... mijn middageten was zoooo lekker! :D

Ooooh... wat is dit allemaal?

Zelfs roze noedels!

Mooie vissen... zo groot en rood!

Na de markt gingen we via Hamamatsu-cho naar Akihabara. In de trein kwamen we een mevrouw uit Hokkaido tegen die ons aansprak en even met ons kletste. Voordat we op het punt stonden om uit te stappen, gaf ze een cadeautje: curryzoutjes! Ze waren pittig, maar heel lekker! Echt zo aardig en vrijgevig!
Eenmaal op Hamamatsu-cho aangekomen, zagen we dat er een Pokémon Center in de buurt was! Dit jeugdsentiment van mooie, glimmende kaarten, verslavende spelletjes en de tv serie waarvan we stiekem de liedjes nog uit ons hoofd wisten wilden we natuurlijk herbeleven! En hoe! Op de eerste eerste verdieping van een ruimtelijk, modern gebouw liepen we de winkel binnen, waar het liedje van het pokémon center van de gameboyspelletjes ons begroette,  enthousiaste kinderen met pokémon hoedjes druk om ons heen renden en alle vrolijke pokémonknuffels en kaarten ons toelachten. Hoe nostalgisch... of toch niet? Alle pokémon uit onze tijd waren vervangen voor een serie nieuwe. Alleen Pikachu kenden we nog! Ik kocht sleutelhangers, één voor mij en één voor Sebas (een stoere voor hem natuurlijk!). Het was weer een grappige ervaring.

Pikachu en ik! :D

Knuffels, knuffels... Maar waar zijn de Pokémon die wij kennen?

Daarna gingen we dan toch met de trein naar Akihabara. Terwijl Arco hier zijn denshi jisho omruilde, gingen wij even naar Mac Donalds om iets te drinken. Het vettige vieze eten hier vind ik niet zo geweldig, maar het drinken is er heel goedkoop en het is relaxed om er even te zitten en kletsen. Voor maar 100 yen kun je elke maat van je favoriete frisdrank bestellen. Onze favoriet was absoluut Fanta Grape, die is zo lekker! Eigenlijk hou ik helemaal niet zo van frisdrank, maar zelfs ik was om! Ook de ice tea vind ik hier lekker, deze is ongezoet en dus best bitter. Bij Mac Donalds kan je dan een kuipje melk of 'gum syrup', waarna je zelf kan bepalen hoe zoet je je ice tea maakt.
Een andere missie in Akihabara was het vinden van een Tamagotchi, een ander jeugdsentiment! De inmiddels moderne, mooi gekleurde Tamagotchi in de speelgoedwinkel zagen er leuk uit, maar waren erg duur en het dus niet waard als even een souvenirtje...
Na Akihabara gingen we terug naar Asakusa, waar we sushi wilden eten! Die ochtend had een mevrouw van het hotel ons een paar goede sushirestaurants in de buurt aangeraden en dit waren dan nog maar een paar van de vele... we hadden niet verwacht dat we zo lang zouden ronddwalen om een goed restaurant te vinden. Arco vroeg aan een man of hij een goede wist, waarna hij helemaal met ons meeliep naar zijn favoriete sushirestaurant. Hiervoor bleven we nog even staan peinzen, we dachten dat de man was weggelopen. Maar toen kwam hij terug en duwde Arco een briefje van 1000 yen in zijn handen! We probeerden het aanbod af te slaan, maar hij stond er op! Wij zijn inmiddels nog jong, hebben niet veel geld en willen ook lekker eten. Awww... zo aardig en vrijgevig allemaal.

De debuut: Bonito sushi met lenteuitjes en gember!

Groene thee, een paar bordjes heerlijke sushi en nu een lekker toetje... Zo maak je mij blij! 

Uiteindelijk zaten we dus toch aan een lopende band, waar ik staarde naar al het lekkers wat er voorbij kwam! De avond eindigde in een stapeltje bordjes. Ooit stonden hier sushi met bonito, zalm, tamago, inari, garnaal en een satsuma met agar agar toetje op... Nu zat dit in mijn buik en had ik weer een heerlijke eetervaring!