Chiizu no Atama

Chiizu no Atama

donderdag 11 augustus 2011

Bye bye Kyoto, Hi hi Tokyo!

Afscheid nemen van Yoshimizu Inn... dag bamboe-bos kamer, dag Japans bad, dag brave schoentjes voor de deur, dag slippers, dag badyukata, dag Shimu onder de prullenbak die door iemand verschoven is (!), dag lekkere zelfgemaakte sinaasappelmarmelade, dag houten vloeren, dag tatamikamers, dag cicadenzwerm achter onze kamer, dag Kika en de papa`s, die altijd zo lief en gastvrij waren... "Itsumo oboemasu! Totemo shinsetsu deshita!" Ik zal het altijd onthouden, jullie waren zo aardig! Zo namen we afscheid en stapten we in de taxi. Toen hij wegreed bleven we maar zwaaien, de taxi ging het bochtje om, de heuvel af en we bleven zwaaien totdat ze verdwenen waren achter de bomen op de heuvel van Yoshimizu Inn.
De reis naar Tokyo verliep heel goed. In de Shinkansen zaten we te relaxen, te schrijven en muziek te luisteren. Hier had ik nog gemengde gevoelens, ik had heel veel zin in Tokyo, maar miste ook Kyoto. Pas toen we op Akihabara aankwamen en in de Tsukuba express naar Asakusa gingen, kwam het avontuurlijke gevoel weer in me op en had ik helemaal zin in Tokyo! Zin om nieuwe dingen te ontdekken en te beleven!
Het inchecken in het hotel gaf eerst wat gezeur... maar dat kwam doordat ik al een probleem had met het boeken op de website, wat ik in twee delen had moeten doen. Uiteindelijk was gelukkig alles goed. De hotelkamer is klein, maar comfortabel en alles is aanwezig. Tv, haardroger, waterkoker, gekke Japanse wc met veel knopjes, tandenborstels, broekenpers, wijde pyjama`s en natuurlijk bedden!
Op het moment dat ik Arco wilde bellen, belde Arco mij. Hij en Renee waren een dagje in Nagoya geweest terwijl wij nog een dagje Kyoto deden en we wilden graag weer afspreken! Zo gezegd, zo gedaan: we spraken af bij de Senso-ji tempel in Asakusa. Dit is trouwens een hele leuke wijk, traditionaliteit en moderniteit grenzen hier inderdaad aan elkaar. Er zijn mooie tempels, leuke winkels en lekkere eethuisjes. Na verhalen over Kyoto en Nagoya te hebben uitgewisseld, gingen we iets te eten zoeken. Die avond kreeg ik weer een nieuwe eetervaring: eten bestellen door middel van een automaat! Je doet geld in de automaat aan de ingang, je drukt op de knop met de foto van het gerecht dat je wil bestellen en je krijgt een kaartje. Ondertussen wordt je bestelling electronisch (wow modern!) doorgegeven aan de keuken, die het razendsnel voor je klaarmaakt. De mechanisering van het personeel was trouwens ook aan de prijs te zien... Ook hier was het eten trouwens erg goed! We hadden allemaal curry op z`n Japans besteld. Ik had dit nog nooit gegeten en vond het erg lekker!
Een anpan broodje voor in de trein.
De pagode bij de Senso-ji.
De Senso-ji. Hij was niet open op dat moment.
Winkeltjes bij de Senso-ji. Het was altijd levendig daar!
Voor de eerste keer curry rijst op z'n Japans gegeten.
Samen eten!
Taiko no Tatsujin! Het was zo leuk!
Een lekker ijsje met aparte smaken...
Na het eten volgde mijn eerste bezoekje aan een Arcade hall. Toen ik een machine met `Taiko no Tatsujin` zag staan, wilde ik meteen spelen! "Kom Arco, laten we dat spelen!" En zo sloegen ik en Arco ietwat hysterisch, melig en geconcentreerd op het juiste moment op de enorme Taiko-trommels, op de maat van een zoetsappig J-Pop liedje. Het was zo grappig! Ik kreeg spontaan een glimlach op me gezicht van al die kleuren, figuurtjes en vrolijke liedjes! Natuurlijk wilden Kirsten en Renee het daarna ook spelen... We hebben van elkaar allerlei grappige actiefoto`s gemaakt.
De avond werd afgesloten met een heerlijk ijsje van een ijswinkel met allerlei bizarre, maar lekkere smaken ijs. Zo had ik een hoorntje met `creamy orange muffin` en `crunchy crispies`. Mmmm..!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten