Een nieuwe zwembadervaring en Een stukje Korea in Tokyo!

Gisteren was een drukke dag en het was best laat geworden... daarom besloten we om vandaag rustig aan te doen en lekker uit te slapen! En wat hadden we lekker geslapen! Ik werd net iets vroeger wakker dan Kirsten en aangezien het ontbijt al bijna voorbij was (en we ervoor betaald hebben!) kleedde ik me snel aan, ging naar beneden en probeerde een ontbijtje mee te smokkelen. Uiteindelijk werd dit geen smokkelen, maar braaf vragen aan de mevrouw bij de uitgang van de ontbijtzaal of ik wat onigiri en brood mocht meenemen naar de kamer (moet...braaf...zijn...). En het mocht gewoon! Zo zie je maar...
En toen gingen Kirsten en ik gezellig picknicken op de kamer met een kopje thee erbij (we hebben ook een waterkoker, yeah!). De onigiri zijn hier lekker trouwens, je hebt twee soorten. Een met umeboshi (zure pruim), nori en sesamzaad (smakenexplosie van zoet, zuur en zout) en een met alleen sesamzaad. Het brood is wit en klef, sowieso ben ik van mening geworden dat rijstgerechten hier gezonder zijn dan brood.

Ons meegesmokkelde ontbijt!

Na het ontbijt gingen we iets doen wat je niet zou verwachten van onze Japanreis... we gingen naar het zwembad! Lekker afkoelen in het warme weer! En ooooh wat was het lekker verfrissend en lekker voor onze vermoeide voetjes om lekker in het lauwe water te dobberen. Vreemd genoeg is ook een zwembad in Japan een totaal nieuwe ervaring: Zo zijn er 4 badmeesters en/of juffrouwen die het hele bad met arendsogen in de gaten houden (de meeste Japanners kunnen niet goed zwemmen), wordt het bad om het uur ontruimd om een `pauze` te houden (ondertussen wordt er onderzocht of er vuil in het water ligt), mag je niet eten en fotograferen rondom het bad, hangen er overal bordjes met dat het gevaarlijk is om er te rennen of te springen, zijn er `eenrichtingsbanen` in het zwembad geplaatst (ik ging een keer de verkeerde kant op), wordt er niet moeilijk gedaan over uitkleden in het openbaar (er waren geen losse kleedkamers) en bovendien... was er behalve ons geen buitenlander te bekennen! Deze gestructureerdheid klinkt misschien een beetje kriegelig, maar het had ook wel iets prettigs en was grappig om mee te maken. Dat wij de enige buitenlanders waren zorgde grappig genoeg voor leuke reacties rondom de Japanners. Jongens, meisjes en kleine kinderen keken eerst nieuwsgierig naar ons. Vervolgens als we naar ze lachtten of zwaaiden verscheen er een brede glimlach op hun gezichten, zwaaiden ze terug of probeerden ze zelfs iets in het Engels tegen ons te zeggen! Deze reacties vond ik heel openlijk en had ik vaak niet echt verwacht.

Het zwembad! We mochten helaas niet binnen fotograferen.

Nadat we ons lekker hadden opgefrist in het zwembad, liepen we op ons gemak naar de metro, waarna we naar Shin Okubo gingen. Waarom daar naartoe? Voor Koreatown! Vooral Kirsten die een groot fan is van Koreaanse muziek en popcultuur stond te popelen om hier naartoe te gaan! Misschien was dit ook niet de meest voor de hand liggende keuze om te doen in Japan... maar het was wel weer een nieuwe ervaring die je gewoonlijk niet zou opdoen. Zo wist ik niet dat Koreaanse muziek zo populair was in Japan: winkels met merchandise van verschillende artiesten ontploften gewoon van enthousiaste fans en verkopers en waren zo vol dat je met `de stroming` mee moest gaan om dingen te kunnen bekijken. Ikzelf heb eerlijk gezegd niet zoveel met K-Pop, maar ik vond het wel grappig om verpakkingen van Koreaans eten en cosmetica te zien en om Koreaanse souvenirs te kunnen bekijken. Dat hangul schrift van Korea ziet er zo anders uit dan de schriften van Japan! Het voelde een beetje hulpeloos om na eindelijk een beetje Japans te kunnen lezen een schrift te moeten tegenkomen dat ik helemaal niet kan ontcijferen! Maar dat maakte het ook weer interessant...

Koreatown! Zie de Japanse vlag naast de Koreaanse vlag hierboven!

Handtekeningen uitdelen... Een Koreaanse ster?

Die avond brachtten we weer door in inmiddels `ons` Asakusa, waar we in hetzelfde goedkope, maar lekkere restaurantje aten als een paar dagen geleden. Ik nam weer noedels met groente en tofu. En het was lekker! Als toetje at ik de lekkere grote Fuji appel die ik eerder die dag had gekocht.
Vandaag was een lekker rustig dagje... morgen zal het weer drukker zijn! Wat zullen we dan weer beleven?